Als je het meldpunt anoniem wilt bellen kan dat. In het telefoongesprek merk ik dat ze eigenlijk toch een naam willen hebben. Ze kunnen behoorlijk weinig zonder een melding met een naam. Daarop was ik gelukkig voorbereid. Ik had al besloten dat ik er voor uit wilde komen als zij het een serieus verhaal zouden vinden.
case closed
De kwestie is (mei 2010) voorlopig afgehandeld. Het meldpunt liet me weten dat er aanbevelingen zijn gedaan. Maar ze mogen me van de ouders er niets over vertellen. Ze zijn ontzettend boos op me. Dat begrijp ik wel. Dat zou mijn eerste reactie ook zijn, denk ik. Alleen kan ik me niet voorstellen dat die boosheid blijft. Want het valt misschien juist te waarderen dat iemand voor je kind opkomt.
woordenwolk
Met de software op deze pagina maak je een `woordenwolk`. Tik of plak tekst in het venster hieronder. In de broncode is al een lijst met te negeren woorden opgenomen. Stel in of je die wilt gebruiken. Gebruik de cursor om te zien hoe vaak de woorden voorkomen. Verander instellingen voor steeds andere resultaten. Het feest is nog groter als je op de tekst ingrijpt.
Als een aantal dagen lag het notitiebriefje op tafel: AMK bellen.
Het gesprek verlliep gestructureerd. Eerst werd verteld wat voor kwesties aan de orde zouden komen.
In de looop vabn het gesprek zei de medewerker dat hij mijn indruk serieus nam. Het ging niet om lichemelijk of sexueel geweld. Maar het is voor kinderen heel slecht als ze vernederingen ondergaan. En ook dat kan vallen onder de term kindermishandeling.
Ik had me al voorgenomen er gewoon voor uit te komen. En dat heeft het AMK ook veruit het liefst. Dus alle gegevens verstrekt. Later die dag werd ik gebeld om nog wat details. De ochtend er na belde de hulpverlener. Er was over vergaderd en hij zou het onderzoek gaan doen. Of ik een suggestie had hoe het binnen het gezin aan te kaarten. We spraken af dat ik het zou vertellen. De dag daarna belde hij met het gezin voor een afspraak en lag er een brief op de deurmat.
aangifte van Kindermishandeling
Kort geleden heb ik het Advies en Meldpunt Kindermishandeling gebeld. Om ze te vertellen dat ik me om iemand zorgen maakte. Ik heb al twee keer eerder hulpverlening ingeschakeld. De ene keer verliep het heel anders dan de andere keer. Maar in alle keren zag ik er bergenhoog tegenop. Je hebt toch het gevoel dat je verraad pleegt.
eerste kennismaking
Het was ongeveer 1985. Ik werkte voor de Volkskrant. De Haarlemse huisarts Gert Jan Thomassen had goed in zijn praktijk rondgekeken. En zijn conclusie was: in één van de zeven gezinnen komt geweld voor. Ik vond dat nieuws en meldde het aan bij de redactie. Daar kreeg ik hoongelach. "Wat denkt die huisarts wel". Het duurde toen nog weken voor mijn verhaal in de krant kwam.
veel is verbeterd
Alle geweld in de opvoeding is sinds 2007 verboden.Ik heb gemerkt dat er echt iets veranderd is. Toen ik de laatste keer het AMK belde werd er heel professioneel gereageerd. Ook niets wachttijd. Daags na het telefoontje was mijn melding beoordeeld en zat er een hulpverlener op.
een op de tien
Ergens in februari kwam het voor het eerst in de publiciteit. Eén van de tien meldingen bij het meldpunt blijkt het niet te gaan om kindermishandeling. Bij de Avro-radio was een zielig verhaal. Van een ouder waartegen ten onrechte een onderzoek werd ingesteld. Ik was ge-ergerd door die berichten. Ze zijn een voorbeeld waarin een cijfer wordt gebruikt dat nergens op slaat. Als ik het nieuws goed begrijp was 9 van de 10 meldingen dus wel terecht. Interessanter was geweest: hoeveel wordt niet gezien.
Het gaat over kindermishandeling. Wat ik ervan weet, en wat ik belangrijk vind, schrijf ik op deze pagina.
eerste keer
De eerste keer dat ik er privé tegen aan liep was in 2005. Mijn dochter was in vertrouwen genomen door een buurmeisje. Mijn dochter was nog erg jong(12). Toen ze het mij vertelde heb ik er een tijdje over gedacht. Uiteindelijk heb ik het verteld tegen de vertrouwenspsycholoog van de school. En die heeft er, bleek drie jaar later, niets aan gedaan.